Сухаве́ршнік ’дзяцел’ (Мат. Гом.). Відаць, ад сухаве́рх ’дрэва з засохлым верхам’, сухаве́рхі ’які мае сухі верх (пра дрэва)’ (Сл. ПЗБ), што да сухі і верх ’верхавіна’. Параўн. іншую назву сухарык, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

sáftlos a

1) без со́ку, сухі́

2) вя́лы (пра чалавека)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Прысу́шны ’засушлівы’ (ТС). Да сухі́, сушы́ць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

prowiant, ~u

м. правіянт; прадукты; харчы;

suchy prowiant — сухі паёк

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

гуа́на

(ісп. guano, ад індз. huanu)

сухі памёт марскіх птушак, які выкарыстоўваецца як угнаенне.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

succulent

[ˈsʌkjələnt]

adj.

1) сакаўны́, сакаві́ты

2) Figur. сакаві́ты (пра стыль), не сухі́

3) мясі́сты

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Сухашчэ́лепы ’вельмі худы’ (ТС). Да сухі і шчэ́лепы, гл.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

arid [ˈærɪd] adj.

1. сухі́; перасо́хлы; засу́шлівы (пра зямлю, клімат);

arid deserts бязво́дныя пусты́ні/пустэ́льні

2. неціка́вы; ну́дны;

an arid discussion неціка́вая дыску́сія

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

matter-of-fact [ˌmætərəvˈfækt] adj. абыя́кавы, раўнаду́шны, які́ не выка́звае нія́кіх эмо́цый, пачу́ццяў (у размове пра што-н. хвалюючае, страшнае, непрыемнае); сухі́; празаі́чны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

жыгу́н Сухі, цякучы, вельмі тонкі пясок (Тал. Мядзв.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)