КАМАЛА́,

антыгельмінтны сродак, які здабываецца з залозістых валаскоў, сцёртых з паверхні пладоў вечназялёнага дрэва Rottlera tinctoria ці Mallotus philippensis. Пашыраны ў Індыі і Кітаі. Дробны рыхлы парашок цагляна-чырв. колеру, без паху, растваральны ў эфіры і шчолачы. Мае смалу (80%), ратлерын (10%), дзеючы пачатак К. і інш. Паралізуе круглых чарвей (странгілід і анкіластамід) і стужачных; выклікае раздражненне кішэчніка, адначасова дзейнічае як слабільны сродак.

т. 7, с. 502

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

zerréiben* vt

1) сціра́ць (у парашок)

2) знясі́льваць; знішча́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

cayenne (pepper)

[keɪˈen]

n.

чырво́ны стручко́вы пе́рац; парашо́к з гэ́тага пе́рцу

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

comminute

[ˈkɑ:mənu:t]

v.t.

1) таўчы́, расьціра́ць (на парашо́к)

2) крышы́ць, драбі́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

make mincemeat of

разьбі́ць каго́ ўшчэнт, сьце́рці на парашо́к; зьні́шчыць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

пераце́рціся сов.

1. перетере́ться;

вяро́ўка ~рлася — верёвка перетёрлась;

2. истере́ться; измельчи́ться;

п. на парашо́к — истере́ться в порошо́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нажда́к, ‑у, м.

Горная парода, якая складаецца з дробных зярнят карунду і прымесей іншых мінералаў. // Парашок з гэтага мінералу, які ўжываецца для шліфоўкі або чысткі металічных вырабаў, шкла і пад.

[Цюрк. nadžak.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

powder

[ˈpaʊdər]

1.

n.

1) парашо́к -ку́ m. (мы́йны, зубны́)

2) face powder — пу́дра f.

3) gunpowder — по́рах -у m.

2.

v.

1) расьціра́ць, сьціра́ць на парашо́к

2) ператвара́цца ў парашо́к (пра суху́ю зямлю́)

3) пасыпа́ць або́ пакрыва́ць парашко́м

4) пу́дрыць (твар)

5) церушы́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

confectioner

[kənˈfekʃənər]

n.

цуке́рнік -а, канды́тар -а m.

confectioner’s sugar — цукро́вы парашо́к

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

pulverizer

[ˈpʌlvəraɪzər]

n.

машы́на для расьціра́ньня ў парашо́к; распыля́льнік, пульвэрыза́тар -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)