чха́цца, ‑аецца; безас. незак.

Пра наяўнасць неадольнага жадання чхаць. Прыйшло Іллюку на памяць, што як чхаецца, дык і слёзы на вачах знаходзяцца. Калюга.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

wysilić

зак. напружыць;

wysilić pamięć — напружыць памяць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

фенамена́льны phänomenál, úngewöhnlich; áußergewöhnlich;

фенамена́льная па́мяць fábelhaftes [phänomenáles] Gedächtnis; Bómbengedächtnis n -ses, -se (разм.)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

па́мятны, -ая, -ае.

1. Які захаваўся ў памяці; незабыўны.

Памятная падзея.

2. Які служыць для заметак, даведак, для захавання чаго-н. у памяці.

Памятная кніжка.

3. Які служыць для напаміну пра каго-, што-н., які зроблены як памяць пра што-н.

П. падарунак.

П. медаль.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

pamięć

pamię|ć

ж.

1. памяць;

~ć wzrokowa — зрокавая памяць;

dobra ~ć — добрая памяць;

na ~ć — на памяць;

jeśli mnie ~ć nie myli — калі я добра памятаю;

wyleciało z ~ci — вылецела з галавы; сышло з памяці;

luki w ~ci — прагалы ў памяці;

sięgać ~cią wstecz — сягаць у думках у мінулае; узгадваць мінулае;

2. спец.. памяць (прылада);

~ć stała — камп. сталая памяць;

~ć operacyjna камп. аперацыйная памяць;

od świętej ~ci — спрадвеку

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

отшиби́ть сов., разг., прям., перен. адбі́ць;

у меня́ отши́бло па́мять безл. у мяне́ адбі́ла па́мяць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

visual [ˈvɪʒuəl] adj. зро́кавы;

a visual memory зро́кавая па́мяць;

a visual distance мяжа́ ба́чнасці;

a visual disturbance расстро́йства зро́ку

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

word-perfect [ˌwɜ:dˈpɜ:fɪkt] adj. які́ ведае на па́мяць;

The actor’s speech was word-perfect. Акцёр ведаў сваю ролю назубок.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

дэкламава́ць

(лац. declamare)

1) выразна чытаць мастацкія творы на памяць;

2) перан. гаварыць узнёсла, з пафасам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

дружалю́бнасць, ‑і, ж.

Прыязнасць, добразычлівасць. Прыйшлі .. [Аляксандру Іванавічу] на памяць дакорлівыя позіркі ды нават і заўвагі сяброў. Потым слёзы Ніны, яе такая харошая, жаночая, цярплівая дружалюбнасць. Пестрак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)