лыч, лыча і лыча; мн. лычы, ‑оў; м.

1. Выцягнутая пярэдняя частка галавы ў некаторых жывёл; рыла. Таўчэ дзік лычам мяне ў спіну, а рваць не рве. Пальчэўскі. Кабан падыходзіць да.. стажка-мурашніка .. і запыняецца. А потым пачынае разрываць яго сваім страшным ікластым лычом. Колас.

2. Груб. Твар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

physique [fɪˈzi:k] n. целаскла́д;

a fine/muscular/well-developed physique цудо́ўны/му́скулісты/разві́ты целаскла́д;

He doesn’t have the physique for such heavy work. Па сваім целаскладзе ён не падыходзіць да такой цяжкай працы.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

manipulate

[məˈnɪpjəleɪt]

v.t.

1) уме́ла абыхо́дзіцца, кірава́ць (прыла́дай), маніпулява́ць

2) хі́тра падыхо́дзіць да каго́-чаго́, хі́тра заваёўваць чый-н. даве́р

3) падтасо́ўваць, наўмы́сна зьмяня́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

спалуча́цца sich verbínden*, sich veréinigen; (zusámmen)pássen vi (падыходзіць, пасаваць);

адно́ не спалуча́ецца з другі́м eins passt nicht zum ánderen, eins reimt sich nicht mit dem ánderen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

dostępować

незак. кніжн. czego1. падыходзіць; набліжацца да чаго;

2. атрымліваць што; быць ганараваным чым

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

licować

незак.

1. z czym пасаваць, падыходзіць да чаго, адпавядаць чаму;

2. буд. абліцоўваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

near​2 [nɪə] v. надыхо́дзіць, падыхо́дзіць, набліжа́цца (пра час і адлегласць);

John got more and more nervous as the day of her departure neared. З набліжэннем дня яе ад’езду Джон рабіўся ўсё больш нервовым.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

па́ра¹, -ы, мн. -ы, пар, ж.

1. Два аднародныя прадметы, якія выкарыстоўваюцца разам і складаюць цэлае.

П. рукавіц.

2. Дзве штукі чаго-н. (разм.).

П. куранят.

3. Запрэжка з двух коней.

Прыехаць на пары.

4. Дзве асобы, якія знаходзяцца, дзейнічаюць разам, аб’яднаныя чым-н. агульным.

Хадзіць парамі.

Пары танцораў.

Ён табе не п. (не падыходзіць).

5. Невялікая колькасць чаго-н.; некалькі (разм.).

Папрасіць на пару слоў (пагаварыць нядоўга). На пару хвілін.

◊

На пару (разм.) — разам, удваіх з кім-н.

|| памянш. па́рачка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

go with

а) хадзі́ць з кім (заляца́цца)

б) пасава́ць да чаго́; падыхо́дзіць

The hat goes well with the dress — Капялю́ш до́бра пасу́е да суке́нкі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

hinéinpassen vi (in A) падыхо́дзіць (да чаго-н.), увахо́дзіць (у што-н., паводле памераў)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)