апіла́к

(ад лац. apis = пчала + lac = малако)

біягенны лекавы прэпарат, які ўяўляе сабой высушанае матачнае малако пчол; выкарыстоўваецца пры гіпатрафіі і адсутнасці апетыту ў маленькіх дзяцей.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

згу́шчаны verdíchtet; kondensíert;

згу́шчанае малако́ kondensíerte Milch, Kondénsmilch f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Малокі ’малако, якое адбіраюць ведзьмы ў каровы’ (мядз., Жыв. сл.) — мн. л. да малако (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

milk​1 [mɪlk] n. малако́;

skimmed milk зня́тае малако́

♦

the land of milk and honey ≅мало́чныя рэ́кі з кісе́льнымі берага́мі; краі́на даста́тку; запаве́тная зямля́;

it’s no use crying over spilt milk ≅слязьмі́ ра́ды не дасі́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

каро́він, ‑а.

Які належыць карове. Каровіна малако. □ Закрычалі пеўні, данёсся каровы рык. Гартны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

парашко́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да парашку; зроблены з парашку. Парашковае малако.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

скі́снуцца, ‑нецца; зак.

Разм. Тое, што і скіснуць (у 1 знач.). Малако скіслася.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тваро́жыцца, ‑жыцца; незак.

1. Ператварацца ў тварог (пра малако).

2. Зал. да тварожыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тлушчамало́чны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які дае малако з высокім утрыманнем тлушчу. Тлушчамалочная жывёла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

dairyman [ˈdeərimən] n. (pl. -men)

1. мало́чнік (мужчына, які прадае малако і малочныя прадукты)

2. дая́р

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)