1. Высокі сацыяльны і службовы статус, дасягнуты дзейнасцю ў якой-н. галіне; вядомасць, слава.
Зрабіць кар’еру.
К. не атрымалася.
2. Род дзейнасці; прафесія, занятак.
Артыстычная к.
|| прым.кар’е́рны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
займа́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца; незак.
1.гл. заняцца¹.
2. Працаваць (пра разумовы занятак), вучыцца.
З. ў інстытуце.
З. па начах.
3.чым. Мець што-н. прадметам сваіх заняткаў.
З. хіміяй.
◊
Займацца балачкамі (разм.) — займацца пустымі размовамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
vocation[vəʊˈkeɪʃn]n.
1. прафе́сія, заня́так;
find one’s vocation знайсці́ свой заня́так, сваю́ спра́ву;
mistake one’s vocation памылі́цца ў вы́бары прафе́сіі
2. (for) схі́льнасць, прызва́нне;
She has a vocation for teaching. У яе схільнасць да педагагічнай дзейнасці.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Hóbbyn -s, -s любі́мы [улюбёны] заня́так, хо́бі
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
пастухо́ўства, ‑а, н.
Занятак пастуха. Той першы год пастухоўства пакінуў аб сабе толькі два ўспаміны.Асіпенка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ГУРКО́Ў (Уладзімір Сяргеевіч) (н. 2.1.1931, в. Шыркі Мсціслаўскага р-на Магілёўскай вобл.),
бел. этнограф. Канд.гіст.н. (1975). Скончыў Мінскі пед.ін-т (1958). У 1964—91 працаваў у Ін-це мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору АН Беларусі. Асн. даследаванні ў галіне матэрыяльнай культуры беларусаў — манаграфіі «Сучасная беларуская вёска» (1975), «Бортніцтва на Беларусі» (1980) і «Занятак спрадвеку высакародны» (1987, дзве апошнія з С.Цярохіным).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЛАКВ’Е́ТЫ,
старажытны народ, продкі сучасных в’етнамцаў (гл.В’еты). У 3 ст. да н.э. — 2 ст.н.э. насялялі паўн. і цэнтр. раёны В’етнама. Асн.занятак — паліўное земляробства, часткова рыбалоўства. У 3 ст. да н.э. Л. стварылі дзяржаву Аўлак, на культуру якой зрабіў уплыў інд. будызм. У 1 ст.н.э. Аўлак заваяваны войскамі кіт. імперыі Хань. З 3 ст. на аснове Л. пачалося складванне в’етн. народнасці.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПАТЭ́НТ [ад лац. patens (patentis) адкрыты, яўны],
1) дакумент, які сведчыць аб прызнанні заяўленага аб’екта вынаходствам, прыярытэце вынаходства, аўтарстве і выключным праве на вынаходства. Выдаецца кампетэнтным дзярж. органам. На Беларусі П. выдаецца аўтару або яго правапераемнікам на 20 гадоў.
2) У шэрагу краін П. — спец. дазвол на занятак пэўнымі відамі прадпрымальніцкай дзейнасці. Купля П. ў дзяржавы вызваляе прадпрымальніка (звычайна індывід.) ад далейшай уплаты падаткаў (на вызначаны перыяд).