неакура́тны, ‑ая, ‑ае.

1. Які не захоўвае парадку, дакладнасці. Неакуратны плацельшчык. □ Неакуратны ж і неадначасны збор перашкаджае нармальнаму ходу заняткаў. Колас.

2. Нядбайна зроблены, недакладна выкананы. Неакуратны надпіс.

3. Неахайны ў адносінах да сваіх рэчаў. Неакуратны вучань.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Abc-Schüler [a:be:'tse:] m -s, -, Abc-Schütze [a:be:'tse:] m -n, -n ву́чань пе́ршага кла́са

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Volontär [volɔ˜-] m -s, -e

1) (добра)ахво́тнік, валанцёр

2) ву́чань, памо́чнік ма́йстра

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Discipulus est prioris posterior dies (Publilius)

[Кожны] наступны дзень ‒ вучань папярэдняга.

[Каждый] последующий день ‒ ученик предыдущего.

бел. Дзень дзень вучыць.

рус. На каждый день достаточно и своей работы.

фр. A chaque jour suffit sa tâche (Новый день приносит новые заботы).

англ. Older and wiser (Старее и мудрее).

нем. Ein Tag lehrt den anderen (Один день учит другой).

Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)

стара́нны

1. стара́тельный, усе́рдный; приле́жный;

с. рабо́тнік — стара́тельный (усе́рдный) рабо́тник;

с. ву́чань — стара́тельный (приле́жный) учени́к;

2. тща́тельный;

~нная падрыхто́ўка — тща́тельная подгото́вка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шкаля́р

(польск. szkolarz, ад с.-лац. scholaris)

1) студэнт у сярэдневяковай Еўропе, у т.л. ў Вялікім княстве Літоўскім;

2) вучань, школьнік;

3) перан. дарослы чалавек з абмежаваным узроўнем ведаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

выхава́нец м.

1. (навучальнай установы) Absolvent [-´vɛnt] m -en, -en (выпускнік); Schüler m -s, - (вучань);

2. Zögling -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

МЮРЫ́Д (араб. які шукае, імкнецца; перан. — вучань),

у мусульманскіх краінах чалавек, які жадае прысвяціць сябе ісламу, авалодаць асновамі містычнага вучэння суфізму. Паводле канонаў мюрыдызму М. выбірае сабе настаўніка і падначальваецца яго волі, спавядаецца і каецца перад ім.

т. 11, с. 63

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

senior​1 [ˈsi:niə] n.

1. старэ́йшы;

She is my senior by 2 years. Яна старэйшая за мяне на два гады.

2. ву́чань старэ́йшых кла́саў

3. AmE студэ́нт апо́шняга ку́рса

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Studént m -en, -en студэ́нт; ву́чань (у Аўстрыі);

~ an der Universität студэ́нт універсітэ́та

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)