1. Ганаровы тытул у Англіі, які перадаецца ў спадчыну і прысвойваецца па займаемай кім‑н. пасадзе ці спецыяльным патэнтам. //Асоба, што мае гэты тытул.
2. У Англіі і ЗША — форма ветлівага звароту.
[Англ. esquire ад лац. scutarius — шчытапосец.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
авалі́ст
(ад аваль)
асоба, якая дала вэксальнае паручыцельства, г.зн. зрабіла аваль.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
агіта́тар
(лац. agitator = які прыводзіць у рух)
асоба, якая займаецца агітацыяй.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
аферэ́нт
(лац. offerens, -ntis = які ахвяруе)
асоба, якая выступае з афертай.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ганара́нт
(лац. honorans, -ntis)
асоба, якая паручаецца за плацеж па вэксалю.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
інтэрпеля́нт
(лац. interpellans, -ntis = які перапыняе прамову)
асоба, якая ўносіць інтэрпеляцыю.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
рэгрэса́т
(ад лац. regressio = вяртанне)
асоба, супраць якой накіравана патрабаванне рэгрэсанта.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
рээмігра́нт
(ад рэ- + эмігрант)
асоба, якая вяртаецца на радзіму з эміграцыі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)