VIP = англ. very important person (sehr wichtige Person) – надта паважаная асоба (часта ў іранічным сэнсе)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

baritone

[ˈbærətoʊn]

1.

n.

барыто́н -у m. (го́лас, асо́ба, інстру́мант)

2.

adj.

барыто́навы, барыто́нны (па́ртыя)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

beneficent

[bəˈnefɪsənt]

adj.

дабрачы́нны; дабрадзе́йны

a beneficent person — дабрачы́нная, ахвя́рная асо́ба

beneficent acts — дабрадзе́йныя ўчы́нкі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

legman

[ˈlegmən]

n., pl. -men

1) пасы́льны рэпарцёр

2) паслане́ц -ца́ m., асо́ба на пабягу́шках

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

nominee

[,nɑ:mɪˈni:]

n.

1) вы́стаўлены кандыда́т (на вы́барах)

2) асо́ба прызна́чаная на яку́ю-н. паса́ду

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

nonessential

[,nɑ:nɪˈsenʃəl]

1.

adj.

неісто́тны

2.

n.

неісто́тная асо́ба або́ рэч; не́хта або́ не́шта неісто́тнае

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

settler

[ˈsetələr]

n.

1) пасяле́нец -ца m., пасяле́нка f.

2) Law асо́ба, яка́я перадае́ ўла́снасьць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

сумне́ўны, сумні́цельны кніжн.

1. zwéifelhaft, frágwürdig;

сумне́ўны вы́падак Zwéifelsfall m -(e)s, -fälle;

сумне́ўная перава́га zwéifelhafter Vórzug [Vórteil, Gewínn];

2. (падазроны) verdächtig; frágwürdig;

сумне́ўная асо́ба éine frágwürdige Persón

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

даве́раны

1. (надзелены даверам) bevóllmächtigt;

даве́раная асо́ба Vertráuensperson f -, -en;

2. (які дзейнічае на даручэнне) Bevóllmächtigte (sub) m -n, -n; Prokuríst m -en, -en (на прадпрыемстве)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Капіта́н ’афіцэрскае званне’, ’асоба, якая мае гэта званне’, ’камандзір судна’, ’кіраўнік спартыўнай каманды’, ст.-бел. капитанъ (пач. XVII ст.). Запазычана са ст.-польск. kapitan (Булыка, Запаз., 138), якое з с.-дац. capitāneus ’галоўны’ < caput ’галава’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)