ціхо́ня, -і, ДМ -ю, Т -ем, м.; ДМ -і, Т -яй (-яю), ж., мн. -і, -хо́нь.

Ціхі, лагодны чалавек.

Ціхонем прыкінуўся.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

чалядзі́н, -а, мн. -ы, -аў, м. (гіст.).

1. Дваровы чалавек, слуга ў панскім доме.

2. Той, хто належыць да чэлядзі (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

шалапу́т, -а, М -пу́це, мн. -ы, -аў, м. (разм.).

Легкадумны, пусты чалавек, баламут, свавольнік.

|| ж. шалапу́тка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ЗААНО́ЗЫ (ад заа... + грэч. nosos хвароба),

інфекцыйныя і інвазійныя хваробы, на якія хварэюць жывёлы. Да З. адносяць некрабактэрыёз, мыт, пастэрэлёз, чуму свіней і буйн. раг. жывёлы і інш. З. наз. таксама хваробы, якімі чалавек можа заразіцца ад жывёл (антрапазаанозы, напр., шаленства, бруцэлёз, чума).

т. 6, с. 484

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

МОРГ (ад ням. Morgen раніца),

даўняя мера (адзінка) зямельнай плошчы. У сярэдневяковай Германіі М. — плошча зямлі, якую мог апрацаваць адзін чалавек з ранку да поўдня. У ВКЛ, у т. л. на Беларусі, М. стаў пашыраным з сярэдзіны 16 ст. 1 М. = 0,71 га.

т. 10, с. 521

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

правінцыя́л

(польск. prowincjał, ад лац. provoncialis = які датычыць правінцыі)

чалавек з поглядамі, прывычкамі, уласцівымі жыхарам правінцыі, а таксама чалавек з абмежаванымі інтарэсамі, адсталымі поглядамі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

bald-head [ˌbɔ:ldˈhed] n.

1. лы́сы (чалавек)

2. жывёліна з бе́лай пля́май на (і)лбе

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

bore​1 [bɔ:] n. ну́дны чалаве́к або́ заня́так;

He’s such a bore. Ён такі назола.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

lefty, leftie [ˈlefti] n. infml

1. ле́вы, чалаве́к з ле́вымі по́глядамі; лява́к (неадабральна)

2. ляўша́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

necromancer [ˈnekrəʊmænsə] n. некрама́нт (чалавек, які займаецца чорнай магіяй, выклікае душы памерлых); вядзьма́р; чарадзе́й, чараўні́к

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)