Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
эруды́т
(лац. eruditus = адукаваны, вучоны)
асоба, якая вылучаецца вялікай эрудыцыяй.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
calculator
[ˈkælkjəleɪtər]
n.
1) выліча́льнік -а m. (асо́ба або́ апара́т)
2) калькуля́тар -а m.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
dove
[dʌv]
n.
1) ту́ркаўка, галу́бка f.
2) антымілітары́ст -а m.
3) лаго́дная асо́ба
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
fire fighter
1) пажа́рнік -а m.
2) асо́ба, яка́я змага́ецца з лясны́мі пажа́рамі
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
magnate
[ˈmægneɪt]
n.
магна́т, аліга́рх -а m.; уплыво́вая асо́ба
an oil magnate — на́фтавы магна́т
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
trilingual
[,traɪˈlɪŋgwəl]
adj.
трохмо́ўны
a trilingual person — асо́ба, яка́я мо́жа гавары́ць на трох мо́вах
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
паняты́, ‑ога, м.
Асоба, якая запрашаецца органамі ўлады ў якасці сведкі пры вобыску, вопісе маёмасці, аглядзе і пад. Назаўтра камісія з панятых і леснікоў налічыла па лесе больш за пяцьсот свежых пнёў.Лобан.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
патры́цый, ‑я, м.
Гіст.
1. У Старажытным Рыме — прадстаўнік радавой знаці.
2. У сярэднія вякі ў вольных германскіх гарадах — асоба, якая належала да багатага бюргерскага роду, што іграў першаступенную ролю ў гарадскім самакіраванні.
[Лац. patricius.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сакрата́р, ‑а, м.
1.Асоба, якая вядзе справаводства, канцылярыю якой‑н. арганізацыі або перапіску і справы прыватнай асобы. Сакратар канцылярыі. Асабісты сакратар. □ Дзядзька Рыгор сказаў сакратару, каб напісаў дзеду даведку.Якімовіч.
2.Асоба, якая піша пратакол сходу, пасяджэння і пад. Сакратар сходу, заслухаўшыся, нічога не пісаў.Шахавец.
3. Выбарны кіраўнік якой‑н. арганізацыі, якога‑н. органа. Сакратар райкома партыі. Сакратар Саюза пісьменнікаў. □ Камсамольска сакратар гаварыў маладым, звонкім голасам.Кавалёў.Сёння запрашаць на сход прыйшоў сам сакратар калгаснага партбюро Глеб Званец.Дуброўскі.
4.Асоба, якая загадвае арганізацыйна-выканаўчым аддзелам якой‑н. установы. Вучоны сакратар інстытута. □ Рэдактара яшчэ не было. Лабановіча прыняў сакратар рэдакцыі, малады, бялявы, прылізаны чалавек.Колас.
5. Драпежная птушка афрыканскага кантынента з доўгімі нагамі і чубам на галаве ў выглядзе гусінага пяра.
[Фр. secrétaire.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)