1. (зроблены добра, з поспехам) gelúngen, erfólgreich, glücklich; geráten;
уда́лы партрэ́т gelúngenes Bild, gut getróffenes Bild, geglücktes Porträt [-´trɛ:];
2. (да месца) tréffend;
уда́лы вы́раз tréffender Áusdruck
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
глядзе́цца
1. sich beséhen*;
глядзе́цца ў люстэ́рка sich im Spíegel beséhen*;
2.разм. aussehen*vi;
до́бра глядзе́цца gut zu etw. (D) áussehen*, gut zu etw. (D) pássen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
behave
[bɪˈheɪv]
v.i.
1) трыма́цца, паво́дзіць сябе́
2) до́бра сябе́ паво́дзіць, нале́жна трыма́цца
Did you behave today? — Ці ты быў до́бры сёньня?
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
аддуба́сіць, ‑башу, ‑басіш, ‑басіць; зак., каго.
Разм. Бязлітасна пабіць (кулакамі, палкай). Язэпу не хацелася ісці да дзеда. Баяўся, што дзед расстаўляе яму пастку: заманіць у хату, а там заб’е або добра аддубасіць.Асіпенка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
камі́нак, ‑нка, м.
Выемка ў печы, дзе раскладалі агонь для асвятлення хаты. Добра помніцца Галі: на чорным камінку Аж да ранку гарэлі ўсю ноч смалякі.Гілевіч.Ярка на камінку Смольны корч палае.Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
звя́зны, ‑ая, ‑ае.
1.Добра і паслядоўна выразаны, лагічны (пра выступленне, прамову і пад.). Звязнае выступленне. Звязны адказ.// Суцэльны (пра тэкст). Звязны тэкст дыктанта.
2. Які мае звязнасць (у 2 знач.). Звязная глеба.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вярзці́сяіве́рзціся, ‑зецца; пр. вёрзся, вярзлася, ‑лося; незак.
Разм. Бязладна ўзнікаць, здавацца ва ўяўленні; блюзніцца. — Сяджу я ды думаю... А што думаю, дык і сам добра не разбяру — вось вярзецца нешта.Крапіва.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абве́траць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Тое, што і абветрыцца. [Алесь:] — Гэта я проста абветраў занадта, вось і здалося табе, што я схуднеў.Броўка.Даўно ўжо абветралі дарогі, пашарэла ралля і добра ўрунела жыта.Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прылі́пчывы, ‑ая, ‑ае.
1. Які лёгка і добра прыліпае, прыстае. Прыліпчывая гразь. Прыліпчывая смала.
2.перан.Разм. Які лёгка перадаецца іншым; заразны. Прыліпчывая хвароба.
3.перан.Разм. Надакучлівы, назойлівы. Прыліпчывы чалавек. Прыліпчывы субяседнік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
намы́сліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак.
Разм. Задумаць, намерыцца зрабіць што‑н. На сабе вельмі добра адчуўшы, як цяжка быць непісьменным, .. [бацька] намысліў мяне вучыць.Скрыган.І невядома, куды .. [Пракоп Дубяга] пайшоў і што ён намысліў.Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)