Хадзіць павольна ўзад і ўперад. Як і ўчора, расхаджваў вартавы, ціха насвістваў.Навуменка.// Павольна хадзіць; прагульвацца. Міхалка спаважна расхаджвае па садзе між казачнага пчалінага гарадка з рознакаляровымі домікамі.Якімовіч.// Шмат хадзіць, часта бываць дзе‑н., у каго‑н. Расхаджваць па гасцях.//Разм.Хадзіць у тым або іншым адзенні. Нехта з членаў камітэта нясмела падаў голас: — Сам Дывінец вунь звузіў калошы, дый у [сты]льным гальштучку расхаджвае...Асіпенка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АДВЕ́ДКІ,
традыцыйны звычай бел. радзіннай абраднасці — наведванне парадзіхі пасля родаў; лакальныя назвы водведы, адведзіны, провідкі, наведы. У адведкі ішлі звычайна замужнія жанчыны ў першыя 2—3 дні (на Палессі — у 2 тыдні і болей) пасля родаў, каб дапамагчы парадзісе і яе сям’і. Паводле звычаю ў адведкі неслі з сабою яешню, хлеб, кашу, сыр, мёд, на Палессі яшчэ боршч, аладкі, варэнікі і інш. Звычай захаваўся, але ў адведкі сталі хадзіць і мужчыны, і незамужнія.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
stilt[stɪlt]n. хаду́ля;
walk on stiltsхадзі́ць на хаду́лях
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
маршырава́ць
(ням. marschieren)
1) хадзіць, ісці маршам;
2) ісці мерным шагам, па-ваеннаму.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
хадзя́чы, -ая, -ае.
1. Які можа хадзіць на ўласных нагах.
Х. хворы.
2. Шырокавядомы, шырокаўжывальны.
Х. выраз.
◊
Хадзячая энцыклапедыя — пра адукаванага чалавека, які валодае самымі разнастайнымі ведамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бры́ндаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
Разм.Хадзіць, совацца без патрэбы; сланяцца, нічога не робячы. [Ева:] — А прыйшоў [сын] з вайны калекам — купіў ружжо ды ўнадзіўся хадзіць па лесе: брындае цэлы дзянёчак.Масарэнка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кастыля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; незак.
Разм.Хадзіць, ісці на кастылях.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
хадзьба́, ‑ы, ж.
Дзеяннепаводледзеясл.хадзіць (у 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
stélzenviхадзі́ць на хаду́лях; перан.хадзі́ць як на хаду́лях
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
лу́каткі:
хадзі́ць у лу́каткі im Zíckzack géhen*
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)