Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
alternator
[ˈɔltər,neɪtər]
n.
альтэрна́тар -а m., генэра́тар пераме́ннага то́ку
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Ператоч’е (ператупім) ’частка току’ (палес., Мат. дыял. канф.). З перадточна, якое ад пераО і ‑точна < прасл.*tok‑ьje < tokb > ток (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
НУЛЯВА́Я ПРЫЛА́ДА, нуль-індыкатар,
адчувальная вымяральная прылада, якая фіксуе адсутнасць эл.току або напружання ў вымяральным ланцугу. Выкарыстоўваецца пры нулявых метадах вымярэнняў (кампенсацыйных, маставых і інш.).
У ланцугах пастаяннага току як Н.п. выкарыстоўваюць магнітаэл. гальванометры, у ланцугах пераменнага току — вібрацыйныя гальванометры і электронныя нуль-індыкатары (спалучаюць электронны ўзмацняльнік з магнітаэл. вымяральнікам, электронна-прамянёвай прыладай і інш). Як Н.п. часам выкарыстоўваюць тэлефон, электра-, ферадынамічныя і інш. вымяральныя прылады.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
імпульса́тар, ‑а, м.
Генератар імпульсаў пастаяннага току, які служыць для стымуляцыі скарачэнняў сардэчнай або шкілетных мышц.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэаста́т, ‑а, М ‑стаце, м.
Электрычны прыбор, які рэгулюе сілу току або напружання ў электрычным ланцугу.
[Грэч. rheos — цячэнне і statós — нерухомы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
турбагенера́тар, ‑а, м.
Генератар пераменнага ці пастаяннага току, які прыводзіцца ў дзеянне паравой ці газавай турбінай.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
умфо́рмер, ‑а, м.
Электрычная машына для ператварэння пастаяннага току аднаго напружання ў пастаянны ток другога напружання.
[Ням. Umformer.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ДЖО́ЎЛЯ—ЛЕ́НЦА ЗАКО́Н,
закон, які характарызуе цеплавое дзеянне эл.току. Паводле Дж.—Л.з. колькасць цеплыні Q, што выдзяляецца на ўчастку эл. ланцуга з супраціўленнем R пры працяканні па ім пастаяннага току I за час t, вызначаецца ў СІ формулай Q = I2Rt. Устаноўлены Дж.П.Джоўлем у 1841 і эксперыментальна пацверджаны Э.Х.Ленцам у 1842. Выконваецца для асяроддзяў, у якіх праўдзіцца Ома закон; абагульняецца на выпадак пераменнага току (гл.Пойнтынга вектар).