эстра́дна-спарты́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. эстра́дна-спарты́ўны эстра́дна-спарты́ўная эстра́дна-спарты́ўнае эстра́дна-спарты́ўныя
Р. эстра́дна-спарты́ўнага эстра́дна-спарты́ўнай
эстра́дна-спарты́ўнае
эстра́дна-спарты́ўнага эстра́дна-спарты́ўных
Д. эстра́дна-спарты́ўнаму эстра́дна-спарты́ўнай эстра́дна-спарты́ўнаму эстра́дна-спарты́ўным
В. эстра́дна-спарты́ўны (неадуш.)
эстра́дна-спарты́ўнага (адуш.)
эстра́дна-спарты́ўную эстра́дна-спарты́ўнае эстра́дна-спарты́ўныя (неадуш.)
эстра́дна-спарты́ўных (адуш.)
Т. эстра́дна-спарты́ўным эстра́дна-спарты́ўнай
эстра́дна-спарты́ўнаю
эстра́дна-спарты́ўным эстра́дна-спарты́ўнымі
М. эстра́дна-спарты́ўным эстра́дна-спарты́ўнай эстра́дна-спарты́ўным эстра́дна-спарты́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

элега́нтна-спарты́ўны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. элега́нтна-спарты́ўны элега́нтна-спарты́ўная элега́нтна-спарты́ўнае элега́нтна-спарты́ўныя
Р. элега́нтна-спарты́ўнага элега́нтна-спарты́ўнай
элега́нтна-спарты́ўнае
элега́нтна-спарты́ўнага элега́нтна-спарты́ўных
Д. элега́нтна-спарты́ўнаму элега́нтна-спарты́ўнай элега́нтна-спарты́ўнаму элега́нтна-спарты́ўным
В. элега́нтна-спарты́ўны (неадуш.)
элега́нтна-спарты́ўнага (адуш.)
элега́нтна-спарты́ўную элега́нтна-спарты́ўнае элега́нтна-спарты́ўныя (неадуш.)
элега́нтна-спарты́ўных (адуш.)
Т. элега́нтна-спарты́ўным элега́нтна-спарты́ўнай
элега́нтна-спарты́ўнаю
элега́нтна-спарты́ўным элега́нтна-спарты́ўнымі
М. элега́нтна-спарты́ўным элега́нтна-спарты́ўнай элега́нтна-спарты́ўным элега́нтна-спарты́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гімна́стыка, ‑і, ДМ ‑тыцы, ж.

Сістэма фізічных практыкаванняў, якія садзейнічаюць агульнаму развіццю арганізма і ўмацаванню здароўя. Вытворчая гімнастыка. Ранішняя гімнастыка. // Від спорту. Спартыўная гімнастыка. Мастацкая гімнастыка.

[Грэч. gymnastikē.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аўтса́йдар, -а, мн. -ы, -аў, м.

1. Спартсмен або спартыўная каманда, што займаюць у спаборніцтве адно з апошніх месц і не маюць шанцаў на перамогу.

2. перан. Той, хто адстае ад іншых у якой-н. справе ці сферы дзейнасці.

|| прым. аўтса́йдарскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

«О́ПЕЛЬ»

(Opel),

сям’я легкавых аўтамабіляў ням. фірмы «Адам Опель». Выпускаюцца з 1898 (з 1929 фірма ў складзе «Джэнерал мотарс»). Легкавыя аўтамабілі асабліва малога, малога і сярэдняга класаў маюць рухавікі магутнасцю 33—155 кВт, найб. скорасць да 240 км/гадз. Некаторыя мадэлі «О.» уніфікаваны з «Воксхал».

Да арт. Опель: спартыўная мадэль Опель-Тыгра.

т. 11, с. 438

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

бо́ўлінг

(англ. bowling)

спартыўная разнавіднасць кегляў 2.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

norak m -s, -s спартыўная ку́ртка, штармо́ўка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Sprtplatz m -es, -plätze спартыўная пляцо́ўка, стадыён

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Sprtverband m -(e)s, -bände спартыўная федэра́цыя

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Sprtwagen m -s, - спартыўная машы́на, спартыўны аўтамабі́ль

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)