черто́г м. поэт. пала́ц, -ца м.; пако́і, -ко́яў ед. нет.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Сара́й, сарэ́й ’хлеў’ (Сл. ПЗБ). З рус. сара́й ’гаспадарчае памяшканне’ (Козыраў, Лекс. тюрк., Сл. ПЗБ), якое з пярс. sarāi, sarā ’палац’ праз пасрэдніцтва цюрк. моў; параўн. тур., кыпч. sarai ’дом; палац; караван-сарай’ (гл. Фасмер, 3, 560).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

château [ˈʃætəʊ] n. (pl. châteaux or châteaus) за́мак; за́гарадны пала́ц (у Францыі)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Palást m -(e)s, Paläste пала́ц

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

залатаве́рхі, ‑ая, ‑ае.

Нар.-паэт. З пазалочаным верхам, купалам. Залатаверхі палац. Залатаверхая царква.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

імпера́тарскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да імператара, належыць яму. Імператарская ўлада. Імператарскі палац.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гра́фскі, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да графа, належыць графу. Графскі тытул. Графскі палац.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Schloss II n -es, -Schlösser за́мак, пала́ц

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

валга́ла, вальха́ла

(ням. Walhalla, ад ст.-сканд. Valhöll = палац забітых)

паводле старажытнаскандынаўскай міфалогіі, палац бога Одзіна, дзе знайшлі прыстанак душы забітых воінаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Westminster [westˈmɪnstə] n. Уэстмі́нстэр (раён у цэнтры Лондана);

Westminster Abbey Уэстмі́нстэрскае аба́цтва;

Westminster Palace Уэстмі́нстэрскі пала́ц

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)