плебе́йства, ‑а, н.

1. зб. Плебеі (у 1 знач.). Мюнцэр узняўся на грэбені нямецкай рэфармацыі як правадыр і выразны інтарэсах сялянства і плебейства. Алексютовіч.

2. Плебейскае паходжанне.

3. Уст. Уласцівыя плебею манеры паводзін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расплы́вісты, ‑ая, ‑ае.

1. Які не мае выразных абрысаў. Ужо страцілі свае абрысы верхавіны дубоў і цёмнай расплывістай паласой зліваюцца з небам. Федасеенка.

2. перан. Недастаткова выразны, няпэўны, няясны. Расплывістае рашэнне. Расплывісты адказ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

КАНТРА́ЛЬТА (італьян. contraito),

нізкі жаночы голас. Дыяпазон f/g/—a​2. Найб. выразны і характэрны рэгістр — грудны (да a​1). Сярод оперных партый, напісаных для К.: Вольга («Яўген Анегін» П.​Чайкоўскага), Канчакоўна («Князь Ігар» А.​Барадзіна), партыі хлопчыкаў-падлеткаў і юнакоў: Ваня, Ратмір («Іван Сусанін» і «Руслан і Людміла» М.​Глінкі), Лель («Снягурачка» М.​Рымскага-Корсакава), Керубіна («Вяселле Фігара» В.​А.​Моцарта), Саўка («Марынка» Р.​Пукста).

т. 8, с. 6

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

выра́зна нареч.

1. я́сно, отчётливо, чётко; разбо́рчиво;

2. вырази́тельно; вня́тно; членоразде́льно, разде́льно;

3. я́сно, отчётливо, чётко;

1-3 см. выра́зны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выра́знасць ж.

1. я́сность, отчётливость, чёткость; разбо́рчивость;

2. вырази́тельность; вня́тность; членоразде́льность, разде́льность;

3. я́сность, отчётливость, чёткость;

1-3 см. выра́зны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

эмфаты́чны

(гр. emphatikos)

1) лінгв. які вымаўляецца з асобым напружаннем (э-ыя гукі);

2) эмацыянальна выразны (э-ая гаворка).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

meaningful [ˈmi:nɪŋfəl] adj.

1. які́ мае сэнс;

a meaningful look/smile выра́зны по́зірк/выра́зная ўсме́шка

2. сур’ёзны; ва́жны; кары́сны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

countenance​1 [ˈkaʊntənəns] n. fml твар, вы́раз тва́ру;

an expressive countenance выра́зны твар;

change one’s countenance змяні́цца з тва́ру

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

distinct

[dɪˈstɪŋkt]

adj.

1) выра́зны, я́сны

2) асо́бны, паасо́бны

3) адро́зны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

разде́льный

1. асо́бны, паасо́бны; раздзе́льны;

2. (чёткий) раздзе́льны, выра́зны;

3. юр. раздзе́льны;

разде́льный акт раздзе́льны акт.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)