за́муж,

1. прысл. У выразах: пайсці (выйсці, зайсці) замуж за каго — стаць чыёй‑н. жонкай. [Марына] друга мілага знайшла І выйшла замуж за Данілу. Колас; пайсці (выйсці, зайсці) замуж куды — пажаніўшыся, пераехаць у тую мясцовасць, дзе жыве жаніх. — Жыве .. [бабка Мар’яна] ў суседнім сельсавеце, у Забалоцці: выйшла некалі туды замуж. Якімовіч; выдаць (аддаць) замуж за каго — зрабіць чыёй‑н. жонкай, садзейнічаць уступленню ў шлюб жанчыны. Са старою паняй жыла адзіная дачка, якую з-за ваеннага ліхалецця і нецікавага выгляду не ўдалося выдаць замуж. Брыль; браць (узяць) замуж — жаніцца з кім‑н.

2. у знач. наз. за́муж, ‑а, м. Замужжа, шлюб. І Марфа — не маленькая. Сам чуў — яна прыходзіла да Кляновіча і з яго жонкай гутарыла. Няўдалы замуж, гаворыць. Савіцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фальсіфіка́цыя

(с.-лац. falsification, ад лац. falsificare = падрабляць)

1) падробліванне, скажэнне, падмена чаго-н. з мэтай выдаць за сапраўднае (напр. ф. дакументаў);

2) падробленая рэч, якая выдаецца за сапраўдную; падробка.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

visa​1 [ˈvi:zə] n. ві́за;

an entry/exit visa уязна́я/выязна́я ві́за;

review/extend a visa прадо́ўжыць ві́зу;

apply for a visa запрасі́ць ві́зу;

grant a visa вы́даць ві́зу;

put a visa on a passport паста́віць ві́зу ў па́шпарце

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Verrát m -(e)s здра́да, здра́дніцтва;

éinen ~ an j-m begéhen* здра́дзіць каму́-н., вы́даць каго́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

банапарты́зм

(фр. bonapartisme)

1) палітычны кірунак у Францыі ў 19 ст., які выступаў за аднаўленне дынастыі Банапартаў;

2) форма дыктатуры, калі ўрад, апіраючыся на ваенную сілу і лавіруючы паміж класамі, імкнецца выдаць сябе за надкласавую ўладу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

certificate

[sərˈtɪfɪkət]

1.

n.

пасьве́дчаньне n., даве́дка f.

birth certificate — пасьве́дчаньне аб нараджэ́ньні, мэ́трыка f.

health certificate — даве́дка аб ста́не здаро́ўя, мэды́чнае пасьве́дчаньне

2.

v.t.

пісьмо́ва пасьве́дчыць, вы́даць пасьве́дчаньне

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Diplóm n -s, -e дыпло́м, пасве́дчанне, атэста́т, гра́мата;

sein ~ áblegen абарані́ць дыпло́м;

ein ~ áusstellen [ertéilen] вы́даць каму́-н. дыпло́м

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

erlássen* vt

1) выдава́ць (законы)

2) вызваля́ць (ад чаго-н.);

éine Stráfe ~ здыма́ць ка́ру;

éinen Beféhl ~ вы́даць зага́д

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

чэк

(англ. check)

1) дакумент, у якім даецца распараджэнне банку выдаць ці пералічыць прад’яўніку пэўную суму грошай з бягучага рахунку асобы, што падпісала гэты дакумент;

2) квітанцыя касы аб прыёме грошай ад пакупніка за тавар.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

чэк

(англ. check)

1) дакумент, у якім даецца распараджэнне банку выдаць ці пералічыць прад’яўніку пэўную суму грошай з бягучага рахунку асобы, што падпісала гэты дакумент;

2) квітанцыя касы аб прыёме грошай ад пакупніка, якая прад’яўляецца прадаўцу для атрымання тавару.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)