vicarious [vɪˈkeəriəs]adj.

1. чужы́, не свой;

feel vicarious pleasure перажыва́ць чужу́ю ра́дасць

2. які́ дзейнічае на кары́сць і́ншых; які́ пакутуе за і́ншых;

vicarious punishment пакара́нне за чужу́ю віну́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Brmser m -s, -

1) чалаве́к, які́ спыня́е машы́ну

2) чалаве́к, які́ заміна́е яко́й-н. спра́ве

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

...ГЕН (ад грэч. ...genēs які нараджаецца, народжаны), другая састаўная частка складаных слоў, што абазначае: які паходзіць ад чаго-н., напр., араген, аўлакаген.

т. 5, с. 149

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

...ГРАФ (ад грэч. graphō пішу), другая састаўная частка складаных слоў, якая па значэнні адпавядае словазлучэнням: «які піша», «які запісвае», напр., барограф, анемограф.

т. 5, с. 411

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

амярцве́лы, -ая, -ае.

1. Які страціў адчувальнасць (пра клеткі, тканкі і пад.).

Амярцвелая тканка.

2. перан. Які страціў рухомасць пад уплывам чаго-н.; які заціх; які пазбавіўся маральных сіл, адчувае спустошанасць.

А. горад.

Амярцвелае сэрца.

3. перан. Які аджыў, страціў значэнне, жыццёвасць.

Амярцвелыя традыцыі.

|| наз. амярцве́ласць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

су́мны

1. lngweilig;

2. (які сумуе) trurig, mssgestimmt;

3. (напр. пра вынік) kläglich, beklgenswert

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

тлу́мны

1. (які прыводзіць да адурэння) benbelnd, betäubend, bstumpfend;

2. (шумны, гаманлівы) lärmend, laut

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

уні́клівы (ухілісты; які пазбягае чаго-н., каго-н.) usweichend;

уні́клівы адка́з ine usweichende ntwort

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дваі́сты

1. (які складаецца з дзвюх аднародных частак) dppelt;

2. (супярэчлівы) zwespältig, huchlerisch, naufrichtig

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дзе́даўскі, дзядо́ўскі

1. (які належыць дзеду) grßväterlich; Grßvater-;

2. (старадаўні) ltväterlich; (längst) überhlt (састарэлы)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)