harvest​1 [ˈhɑ:vɪst] n.

1. жніво́;

harvest time час збо́ру ўраджа́ю

2. ураджа́й;

a poor harvest дрэ́нны ўраджа́й, няўро́д

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

recurrent [rɪˈkʌrənt] adj.

1. які́ паўтараецца час ад ча́су, перыяды́чны; паўто́рны

2. med. зваро́тны, рэцыды́ўны;

recurrent fever зваро́тны тыф

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

досу́жий разг.

1. (свободный) во́льны;

досу́жее вре́мя во́льны час;

2. (пустой) пусты́;

досу́жие разгово́ры пусты́я размо́вы; (сплетни) плёткі.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

академи́ческий акадэмі́чны;

академи́ческий теа́тр акадэмі́чны тэа́тр;

академи́ческое собра́ние акадэмі́чны сход;

академи́ческий час акадэмі́чная гадзі́на;

академи́ческий о́тпуск акадэмі́чны во́дпуск;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бу́дущий

1. бу́дучы;

бу́дущее вре́мя грам. бу́дучы час;

2. (следующий) на́ступны;

в бу́дущем году́ нале́та, у насту́пным го́дзе;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

необы́чный нязвы́чны, нязвы́клы; (необычайный) незвыча́йны;

необы́чное вре́мя незвыча́йны час;

необы́чные слова́ нязвы́чныя (нязвы́клыя) сло́вы;

необы́чный вид незвыча́йны вы́гляд.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ле́гче сравнит. ст.

1. нареч. лягчэ́й;

2. прил. лягчэ́йшы;

◊

час от часу не ле́гче чым дале́й, тым цяжэ́й.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Láufzeit f -, -en

1) тэ́рмін дзе́яння

2) тэх. праця́гласць хо́ду; мотарэсу́рс

3) фіз. час прабе́гу (хвалі)

4) спарт. час бе́гу

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

адкукава́ць, -куку́ю, -куку́еш, -куку́е; -куку́й; зак.

1. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв.). Скончыць, перастаць кукаваць.

Адкукавала зязюля.

2. перан. Адбыць пэўны час у цяжкіх умовах (разм.).

Дзесяць месяцаў адкукаваў у каталажцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

гарачыня́, -і́, ж.

1. Гарачае, моцна нагрэтае паветра.

У хаце была г.

Ну і г. сёлета ў ліпені!

2. Цеплыня арганізма, выкліканая прылівам крыві ў час моцнага душэўнага ўзбуджэння.

Усё цела налілося гарачынёй.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)