Verbum

зо́лкі, -ая, -ае.

Сыры, пранізліва халодны (пра надвор’е, вецер, дождж).

З. вецер.

|| наз. зо́лкасць, -і, ж.

абве́стка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так, ж.

Тое, што і аб’ява.

А. пра сход.

аблі́пка,

У выразе: у абліпку (разм.) — вельмі шчыльна прылягаючы да цела (пра вопратку).

Сукенка ў абліпку.

паабва́львацца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -аецца; зак.

Абваліцца — пра ўсё, многае.

Берагі ямы паабвальваліся.

паабвіса́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -а́е; зак.

Абвіснуць — пра ўсё, многае.

Галіны вярбы паабвісалі.

паадмярза́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -а́е; зак.

Адмерзнуць — пра многае.

У хлапцоў вушы паадмярзалі.

паджы́лкі, -лак (разм.).

Каленнае сухажылле.

П. трасуцца ў каго-н. (пра стан моцнага страху, спалоху; разм.).

сплю́шчыцца¹, 1 і 2 ас. не ўжыв., -шчыцца; зак.

Пра вочы, павекі: заплюшчыцца.

|| незак. сплю́шчвацца, -аецца.

сплю́шчыць¹, -шчу, -шчыш, -шчыць; -шчаны; зак., што.

Пра вочы, павекі: заплюшчыць.

|| незак. сплю́шчваць, -аю, -аеш, -ае.

сухагру́зны, -ая, -ае (спец.).

Пра судны: прызначаны для перавозкі сухіх насыпных або штучных грузаў.

Сухагрузныя баржы.