ну​II часц. nun; na;

ну добра! nun gut!, na schön!;

ну не! aber nein!;

ну не бу́ду schon gut, ich tu es nicht mehr

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ла́дзіцца

1. (добра атрымлівацца) kláppen vi, vt;

спра́ва ла́дзіцца die Sáche klappt;

2. (рыхтавацца) beábsichtigen vt, vórhaben vt, die Ábsicht háben; im Sínn(e) háben

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

навастры́цца

1.:

бры́тва до́бра навастры́лася das Rasíermesser ist gut geschärft;

2. (пра зрок, слых) sich verschärfen, sich zúspitzen;

слых [зрок] навастры́ўся das Gehör [die Séhkraft] hat sich verschärft

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

substantially [səbˈstænʃəli] adv.

1. у гало́ўным, у агу́льным, па су́тнасці;

I substantially agree with you. У агульным я з вамі згодны.

2. грунто́ўна;

dine substantially до́бра пае́сці

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

lepsze

лепшае;

ma się ku ~mu — усё ідзе да лепшага; усё складаецца добра (як найлепш)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

samopoczucie

н. самаадчуванне;

mieć dobre (złe) samopoczucie — мець добрае (дрэннае) самаадчуванне; адчуваць сябе добра (дрэнна)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zakończyć się

zakończy|ć się

зак. закончыцца; скончыцца;

wszystko ~ło się pomyślnie — усё скончылася добра

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

выго́дны, ‑ая, ‑ае.

1. Добра прыстасаваны для зручнага карыстання. Выгодны вячэрні поезд. □ Перабраліся маладыя на другую кватэру, больш прасторную і выгодную, і Насця стала гаспадыняй. Колас.

2. Прывольны. Выгодныя мясціны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́спацца, ‑сплюся, ‑спішся, ‑спіцца; зак.

Сплючы, адпачыць. Выспацца да ўсходу сонца. Добра выспацца. // Паспаць уволю; адаспацца. Была нядзеля, тэрміновай работы не было, і.. [Маша] вырашыла выспацца за ўсе тры начы. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

круце́льства, ‑а, н.

Разм. Паводзіны, спосаб дзеяння круцяля; махлярства, ашуканства. Праўда, нядоўга трэба было высвятляць, хто займаецца такім круцельствам, бо кожны добра помніў, калі і ў каго ён малоў. Ракітны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)