ста́раста, -ы, ДМ -у, Т -ам, мн. -ы, -аў, м.

Выбарная або назначаная асоба для вядзення спраў якога-н. невялікага калектыву, групы, для нагляду за выкананнем дысцыпліны, правіл унутранага распарадку і пад.

Сельскі с. — пасада ганаровая.

С. класа.

С. групы на філфаку.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

фавары́т, -а, М -ры́це, мн. -ы, -аў, м.

1. Той, каму спрыяе высокапастаўленая асоба, улюбёнец уплывовай асобы.

2. У спорце: конь, коннік ці каманда, якія маюць найбольшыя шансы на першынство.

|| ж. фавары́тка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так.

|| прым. фавары́цкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пава́жна прысл., пава́жны

1. (важны, уплывовы) wíchtig, gewíchtig; máßgebend; würdevoll; ernst; gedíegen;

пава́жная асо́ба éine wíchtige [máßgebende] Persón;

2. (няспешны, павольны) lángsam; schwérfällig

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

conferee

[,kɑ:nfəˈri:]

n.

1) удзе́льнік канфэрэ́нцыі

2) асо́ба, яко́й дае́цца ўзнагаро́да, ступе́нь

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

correspondent

[,kɔrəˈspɑ:ndənt]

n.

1) асо́ба, яка́я лісту́ецца

2) карэспандэ́нт -а m. (газэ́тны)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

pallbearer

[ˈpɔl,berər]

n.

асо́ба, яка́я нясе́ або́ суправаджа́е труну́ (у ча́се пахо́вінаў)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

bidder

[ˈbɪdər]

n.

асо́ба, яка́я прапану́е цэ́ны на ліцыта́цыі, паку́пнік на ліцыта́цыі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

doubtful

[ˈdaʊtfəl]

adj.

1) няпэ́ўны, сумне́ўны

2) падазро́ны

doubtful character — падазро́ная асо́ба

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

warrantor

[ˈwɔrəntər]

n.

асо́ба, яка́я дае́ пару́ку, гара́нтыю; паруча́льнік, гара́нт -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

інтэ́рн

(лац. intemus = унутраны)

асоба, якая праходзіць інтэрнатуру.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)