шле́йкі, род. шле́ек ед. нет подтя́жки; по́мочи

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

эдэ́м, род. эдэ́му м., миф., перен. эде́м

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

эль, род. э́лю м. (английское пиво) эль

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

яд, род. я́ду м., прям., перен. яд

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

яле́й, род. яле́ю м., прям., перен. еле́й

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ге́ндэрны

(ад англ. gender = род, пол)

звязаны з адрозненнямі людзей па полу (напр. г-ая лінгвістыка).

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

Се́мя ‘насенне’, ‘род, племя’ (ТСБМ, Нас., Бяльк.), ‘насенне льну’ (Ласт., Шат., Варл., Сл. ПЗБ), се́мʼе ‘тс’ (ТС, Сержп. Прымхі), сюды ж семяно́, семяна́ ‘насенне’ (Сл. ПЗБ, ЛА, 2), ст.-бел. сѣмѧ ‘насенне’, ‘род, племя’ (Альтбаўэр). Укр. сі́мʼя, рус. се́мя, Р. скл. се́мени, ст.-рус. сѣма ‘семя; нашчадак’, польск. siemię, в.-луж. symjo, н.-луж. semje, чэш. кніжн. semě, símě, semeno, славац. semeno, серб.-харв. сје̏ме, славен. sẹ́me, балг. се́ме, макед. семе ‘насенне’, ст.-слав. сѣма ‘насенне’, ‘род’. Прасл. *sěmę, *semene. Роднасныя: ст.-прус. semen ‘семя’, літ. sémens, sémenys ‘ільняное семя’, лац. sēmen ‘семя, род, патомства’, ст.-в.-ням. sâmô; гл. Траўтман, 253 і наст.; Мюленбах-Эндзелін, 3, 832; Вальдэ-Гофман, 2, 512. Да і.-е. sēmen, якое з суф. ‑men утворана ад кораня *sē‑ (гл. сеяць). Гл. яшчэ Фасмер, 3, 600; Сной₁, 561, БЕР, 6, 606–607; Шустар-Шэўц, 1399–1400; Борысь, 546.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

дзярка́ч I (род. дзеркача́) м. (веник из прутьев) голи́к

дзярка́ч II (род. дзеркача́) м., обл., см. драч

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

драч I (род. драча́) м., зоол. коросте́ль, дерга́ч

драч II (род. драча́) м., плотн., см. дра́чка 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

капе́ж м.

1. (род. капяжу́) (падение капель с крыш) капе́ль ж.;

2. (род. капяжа́) ни́жний край кры́ши

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)