нізкапакло́ннік, ‑а, м.

Той, хто нізкапаклоннічае; угодлівы чалавек.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

новапасяле́нец, ‑нца.

Чалавек, які нядаўна дзе‑н. пасяліўся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

педанты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які вызначаецца педантызмам. Педантычны чалавек.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пярху́н, перхуна, м.

Разм. Чалавек, які часта перхае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сады́ст, ‑а, М ‑сце, м.

Чалавек, апантаны садызмам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

свабодамы́сны, ‑ая, ‑ае.

Які вызначаецца свабодамыснасцю. Свабодамысны чалавек.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

светлабаро́ды, ‑ая, ‑ае.

Са светлай барадой. Светлабароды чалавек.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

сіфілі́тык, ‑а, м.

Разм. Чалавек, хворы на сіфіліс.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

склеро́тык, ‑а, м.

Разм. Чалавек, які хварэе склерозам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тэатрама́н, ‑а, м.

Чалавек, які празмерна захапляецца тэатрам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)