хамсі́н, ‑у, м.

Спец. Сухі і гарачы вецер на паўночным усходзе Афрыкі, які прыносіць шмат пяску і пылу.

[Араб.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

dry

[draɪ]

1.

adj.

1) сухі́, засо́хлы, вы́сахлы

2) сухі́, бязь сьлёзаў

dry sobs — усхлі́пваньні

3) сасьмя́глы

4) сухі́, хало́дны, нячу́лы

a dry answer — хало́дны адка́з

5) неціка́вы, ну́дны

6) сухі́, го́лы

dry facts — го́лыя фа́кты

7) сухі́, несало́дкі (пра віно́)

2.

v.t.

сушы́ць

Dry your hands — Вы́тры ру́кі

3.

v.i.

со́хнуць, высыха́ць; выпаро́ўваць; сушы́цца

to dry up —

а) высыха́ць, павысыха́ць (пра рэ́кі)

б) ско́нчыцца, вы́пісацца (як маста́к, пісьме́ньнік)

•

- dry law

- dry run

- dry spell

- wipe dry

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Сухуля́т ’сухі лес’ (Дабр.). Магчыма, ад польск. suche lato (гл. сухі, лета), “калі хутка ссыхае сырое дрэва” (Цвяткоў, Запіскі, 2, 1, 53).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

КРЫЛА́ТКА,

сухі аднанасенны плод раслін з тонкім скурыстым ці плевачным каляплоднікам. Мае крылападобныя сім. (бяроза, вяз) ці асім. (ясень) вырасты, з дапамогай якіх насенне распаўсюджваецца ветрам.

т. 8, с. 507

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ксе́ракс, -а і -у, м.

1. -у. Тое, што і ксераграфія (спец.).

2. -а, мн. -ы, -аў. Разнавіднасць размнажальнага апарата для ксераграфічнага электраграфавання, які выкарыстоўвае магнітны сухі друк.

3. -а. Адбітак, атрыманы пры дапамозе такога апарата; ксераграфічная копія (ксеракопія; разм.).

Зрабіць к. артыкула.

|| прым. ксе́раксны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

лёнд Сухі шлях (Нас. АУ).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

АРЫ́ДНАЯ ЗО́НА (ад лац. aridus сухі),

агульная назва геаграфічных зонаў з нізкім увільгатненнем, дзе земляробства магчыма толькі пры штучным арашэнні (гл. Паўпустынныя зоны і Пустынныя зоны, Арыдны клімат).

т. 2, с. 5

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Föhn m -(e)s, -e фён (цёплы, сухі вецер)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

аксерафто́л

(ад а- + гр. kseros = сухі + ophthalmos = вока + -ол)

уст. вітамін А.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

бязду́шны

1. (пазбаўлены чуласці, сардэчнасці) hérzlos, hártherzig;

2. (халодны, сухі) kalt, hart, gefühllos, trócken

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)