адграба́цца несов.

1. (освобождаться от чего-л., отбрасывая от себя) отгреба́ться; см. адгрэ́бці;

2. страд. отгреба́ться; см. адграба́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абвяза́цца сов. обвяза́ться; (завязать, надеть на себя — ещё) повяза́ться;

а. ху́сткай — повяза́ться (обвяза́ться) платко́м;

а. фартухо́м — повяза́ться пере́дником

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абвя́звацца несов.

1. обвя́зываться; (завязывать, надевать на себя — ещё) повя́зываться; см. абвяза́цца;

2. страд. обвя́зываться; повя́зываться; см. абвя́зваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абстаўля́цца несов.

1. (ставить что-л. вокруг себя) обставля́ться; см. абста́віцца;

2. страд. обставля́ться; обгоня́ться; обма́нываться; см. абстаўля́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выбудо́ўвацца несов.

1. (строить что-л. для себя) отстра́иваться; см. вы́будавацца;

2. страд. выстра́иваться, стро́иться, сооружа́ться; см. выбудо́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мудрава́ць несов., разг.

1. мудри́ть, му́дрствовать; (пускаться в рассуждения) у́мствовать;

2. хитри́ть; (считать себя умнее других — ещё) у́мничать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

мудраге́ліць несов., разг.

1. мудри́ть, му́дрствовать; (пускаться в рассуждения) у́мствовать;

2. хитри́ть; (считать себя умнее других — ещё) у́мничать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

страхава́ць несов., в разн. знач. страхова́ть;

с. жыццё — страхова́ть жизнь;

с. сябе́ ад непрые́мнасцей — страхова́ть себя́ от неприя́тностей

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прикры́ться

1. (покрыться, накрыть себя) прыкры́цца;

2. (о двери, окне и т. п.) прычыні́цца;

3. перен. прыкры́цца, замаскірава́цца, утаі́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вино́вный

1. прил. вінава́ты;

призна́ть вино́вным прызна́ць вінава́тым;

чу́вствовать себя́ вино́вным адчува́ць сябе́ вінава́тым;

2. сущ. вінава́ты, -тага м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)