пульсо́метр

(ад лац. pulsare = удараць + -метр)

помпа, у якой выцясненне вадкасці адбываецца пад уздзеяннем пары або газу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ма́слены прил., в разн. знач. ма́сляный;

~ная по́мпа — ма́сляный насо́с;

~ная пля́ма — ма́сляное пятно́;

◊ ма́сла ~нае — ма́сло ма́сляное

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

pageantry

[ˈpædʒəntri]

n., -ries

1) пы́шнасьць, пара́днасьць f., бляск -у m., по́мпа f.

2) відо́вішча на пака́з

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

насо́с ​1, ‑у, м.

Спец. Балючая пухліна на небе ў жывёл.

насо́с ​2, ‑а, м.

1. Тое, што і помпа ​1.

2. Прылада, пры дапамозе якой напампоўваюць паветра ў шыны веласіпеда, аўтамабіля і пад. Чалавек трымаў на вентылі шланг насоса, а я зноў пачаў напампоўваць. Кулакоўскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

цэнтрабе́жны, ‑ая, ‑ае.

1. Накіраваны ў час руху ад цэнтра да перыферыі; проціл. цэнтраімклівы. Цэнтрабежная сіла. // Такі, дзеянне якога заснавана на руху ад цэнтра да перыферыі. Цэнтрабежны апарат. Цэнтрабежная помпа.

2. Які праводзіць узбуджэнне ад цэнтральнай нервовай сістэмы да розных органаў (пра нервы). Цэнтрабежныя нервовыя валокны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

splendor

[ˈsplendər]

n.

1) бляск -у m.

2) пы́шнасьць, велікапы́шнасьць f.; раско́ша f., шык -у m., по́мпа f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ssący

ssąc|y

1. сысучы;

2. усмоктвальны;

pompa ~a тэх. усмоктвальная помпа

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

брандспо́йт

(гал. brandspuit)

1) пераносная пажарная помпа;

2) металічны наканечнік на пажарным рукаве для накіроўвання воднага струменю пры тушэнні пажару.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

фарсу́нка

(ад англ. force-pump = нагнятальная помпа)

прыстасаванне для распыльвання вадкасцей (напр. паліва ў рухавіках унутранага згарання) або парашкападобных матэрыялаў.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

pageant

[ˈpædʒənt]

n.

1) пы́шнае відо́вішча; працэ́сія f.; по́мпа f.

2) дзе́йства (інсцэніро́ўка зь гісто́рыі ці леге́ндаў)

beauty pageant — спабо́рніцтвы прыгажо́сьці

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)