Перапона ’тое, што стрымлівае доступ куды-небудзь’ (ТСБМ), ’папярочная планка ў аконнай раме’ (свісл., Шатал.), перапона, пэрэпо́н ’дыяфрагма’ (ваўк., івац., ЛА, 1; ТСБМ), перапона ’тс’ (шчуч., ваўк., Сл. ПЗБ); перапоны ’планкі на капылах саней’ (Сцяшк. Сл.), перапо́нка ’перапона ў вуллі — умацаванне вашчыны ў стаяку’ (лельч., Мат. Гом.); укр. пэ̂рэ̂по́на ’тс’ (Анох.); рус. перепо́на ’плеўка ў целе жывёлы, абалонка ў расліны’, ’пераплёт у раме’, польск. przepona ’перашкода’, ’дыяфрагма’, ’перагародка’, чэш. přepona, славац. prepona ’гіпатэнуза’, славен. prepóna ’перагародка’, серб.-харв. пре̏пона ’перашкода’, ’паха’, прѐпонка ’дыяфрагма’, макед. препон ’перашкода’, ’перагародка’. Да прасл. *per‑ > пера- і pętі > пяць (гл.) з асновай *pon‑ (іншыя ступені: *pьn‑ і *pin‑). Сюды ж перапонка, якое з рус. перепонка < перепона ’скура, абалонка’ (Шанскі-Баброва, 230).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

эпіста́з

(гр. epistasis = перашкода)

узаемадзеянне паміж дамінантнымі генамі з розных пар алеляў, пры якім адзін ген, які называецца эпістатычным, падаўляе праяўленне другога.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Hémmung f -, -en

1) затры́мка, перашко́да;

~ in der Réde запі́нка ў мо́ве [маўле́нні]

2) фізіял. тармажэ́нне;

~ der Kräfte упа́дак сіл, змо́ранасць, знясі́ленне

3) тэх. перашко́да, замі́нка; тармажэ́нне, збой ру́ху

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

barricade

[ˈbærəkeɪd]

1.

n.

1) барыка́да f.

2) перашко́да

2.

v.

забарыкадо́ўваць (-ца)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

embarrassment [ɪmˈbærəsmənt] n.

1. (at) збянтэ́жанасць

2. перашко́да; цяжа́р; даку́ка;

financial embarrassment даўгі́, безграшо́ўе

♦

an embarrassment of riches зана́дта бага́ты вы́бар

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

hitch​1 [hɪtʃ] n.

1. штуршо́к, рыво́к (уверх)

2. перашко́да, замі́нка, затры́мка;

The party went off without a hitch. Вечарына прайшла гладка.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

obstacle [ˈɒbstəkl] n. перашко́да;

overcome all the obstacles пераадо́льваць усе́ перашко́ды;

put obstacles in smb.’s way рабі́ць/ствара́ць перашко́ды каму́-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Schéidewand f -, -wände

1) перагаро́дка

2) перашко́да (тс. перан.);

die ~ zíehen* праве́сці грань

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

handicap

[ˈhændikæp]

1.

n.

перашко́да, замі́нка f.

2.

v.t.

ста́віць у невыго́днае стано́вішча, заміна́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

во́дны, ‑ая, ‑ае.

Які мае дачыненне да вады; звязаны з вадой. Водны шлях, рэжым. Водная перашкода, энергія. □ [Андрэй:] — За ноч вада паднялася на чатыры метры, заліла ўсю Кашыцкую нізіну. І цяпер такі водны прастор, проста мора. Шамякін. Мінскае возера зрабілася цэнтрам воднага спорту ў горадзе. «Беларусь». // Які ўтрымлівае ў сабе ваду. Водны раствор.

•••

Воднае пола гл. пола.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)