у ведыйскай і індуісцкай міфалогіі бог агню, хатняга ачага, ахвярнага вогнішча; пасрэднік паміж людзьмі і багамі. У Агні мноства іпастасяў: агонь на небе (сонца, маланка), агонь у водах, агонь ахвярнага вогнішча; ён адначасова і стары і малады.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
yuppie[ˈjʌpi]n.infmlя́пі (багаты малады чалавек, які працуе па прафесіі і вядзе свецкі лад жыцця)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Сала́ґа ’хто фанабэрыста’ (ваўк., Сл. ПЗБ). Вуснае запазычанне рус. размоўн. шутл. і зняважл. сала́га ’малады матрос; малады нявопытны салдат’, наогул ’малады нявопытны чалавек’, якое з марскога слэнга і ўзыходзіць, відаць, да папярэдняга.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
го́ркі, -ая, -ае.
1. Які мае своеасаблівы едкі смак.
Г. палын.
Горкае лякарства.
2.перан. Поўны гора, цяжкі, гаротны.
Горкае жыццё.
Пераканацца на горкім вопыце.
Горкая праўда.
Горкія слёзы.
◊
Горкае дзіця (разм.) — наіўны, нявопытны малады чалавек.
Горкі п’яніца (разм., неадабр.) — алкаголік.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
fairly[ˈfeəli]adv.
1. справядлі́ва, сумле́нна
2. даво́лі, дастатко́ва;
He is still fairly young. Ён яшчэ даволі малады.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
адро́ек, ‑ройка, м.
Малады рой пчол, які нядаўна аддзяліўся ад старога роя.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
збраяно́сец, ‑сца, м.
У сярэднія вякі — малады воін, які насіў зброю рыцара.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
самяня́ісамянё, ‑няці; мн. няты, ‑нят; н.
Разм. Маленькі, малады сом.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)