idiotyzm, ~u

м.

1. мед. ідыятызм, ідыятыя;

2. ідыятызм, глупства, бязглуздасць;

gadać ~y — гаварыць глупства, плесці лухту;

stek ~ów — поўная бязглуздасць; суцэльная лухта;

to jest idiotyzm! — глупства!; лухта!

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

álbern I a

1) дурны́, недарэ́чны; бязглу́зды;

~es Zeug лухта́, глу́пства

2) прастава́ты

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

вздор м. лухта́, -ты́ ж.; глу́пства, -ва ср., недарэ́чнасць, -ці ж., бязглу́здзіца, -цы ж., бяссэ́нсіца, -цы ж.;

нести́ вздор вярзці́, пляву́згаць, пле́сці лухту́;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

rot​1 [rɒt] n.

1. гніе́нне

2. the rot гніе́нне (перан.);

The rot set in. Пачалася паласа няўдач.

3. BrE, dated лухта́, глу́пства, недарэ́чнасць;

Don’t talk rot! Кінь малоць бязглуздзіцу!

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Blech n -(e)s, -e

1) бля́ха; ліставы́ мета́л

2) разм. бязглу́здзіца, лухта́, глу́пства

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schéibenkleister m -s разм.

1) мучны́ суп, ка́шка, заці́рка

2) про́мах, лухта́, абы-што́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Разгільдзя́й ’нядбайны, безадказны ў працы, справах чалавек’ (ТСБМ), разгільдзя́істы ’нядбайны, безадказны’ (Юрч. СНЛ). Запазычана з рус. разгильдя́й, якое, паводле Фасмера (3, 433), утворана аналагічна растрепа́й ’абарванец’ ад загаднай формы (таксама Праабражэнскі, 2, 175) і, магчыма, звязана з рус. ги́ль ’лухта, глупства’. Папоў (Из истории, 35) прапануе версію паходжання ад татарскага ўласнага імя Уразгильды, Уразгильдей, Разгільдей, Разгільдяй.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

jazz [dʒæz] n. джаз

♦

and all that jazz infml і ўся така́я лухта́

jazz up [ˌdʒæzˈʌp] phr. v. infml

1. ажыўля́ць, упрыго́жваць

2. зрабі́ць апрацо́ўку музы́чнага тво́ра на больш суча́сны лад

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

shuck​1 [ʃʌk] n.

1. шалупа́йка, шалупі́на, шкарлупі́на ( арэха); pl. shucks лузга́, шалупі́нне

2. лухта́

♦

not worth shucks infml ≅паўшэ́лега не ва́рты;

I don’t care shucks about it. Мне напляваць.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

◎ Лалы́ (мн.) ’выгада, пажыва’, ’раскоша, добрае жыццё’ (Нас., Нас. Сб.), смал. лальі ’тс’, ’балбатня, жарты’, ’добра жыць, не працуючы, за чужы кошт’. Рус. лала, лаліі ’балбатун’, ’балбатня, лухта, бяссэнсіца, глупства’, рус. лалить ’вярзці лухту’, ’балбатаць’, лалкать ’лепятаць, балбатаць’, польск. lalać, серб.-харв. лапаты ’тс’ (< ням. lallen), лалакати ’замест слоў пры спяванні паўтараць ла-ла’ і інш. Гукапераймальнае. Ад ла-ла-ла (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)