патрыярха́т, ‑а і ‑у,
1. ‑у. Апошні перыяд першабытнаабшчыннага радавога
2. ‑а. Царква, узначаленая патрыярхам (у 3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
патрыярха́т, ‑а і ‑у,
1. ‑у. Апошні перыяд першабытнаабшчыннага радавога
2. ‑а. Царква, узначаленая патрыярхам (у 3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Во́сцеж выкл. (2‑я асоба мн. л.) (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
мада́льнасць, ‑і,
1. Граматычная катэгорыя, якая выражае адносіны зместу выказвання да рэчаіснасці і перадаецца формамі
2. У логіцы — катэгорыя, якая выражае ступень верагоднасці, дакладнасці суджэння.
[Ад лац. modus — лад.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абурэ́нне, ‑я,
Вельмі моцнае незадавальненне, гнеў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
фальсіфікава́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе;
Падрабіць (падрабляць), сказаць (скажаць) з мэтай выдаць за сапраўднае.
[Ням. falsifizieren ад лац. falsifico — падробліваю.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
памфле́т
(
мастацка-публіцыстычны твор сатырычнага характару, накіраваны супраць якой
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
словазмяне́нне, ‑я,
Утварэнне граматычных форм аднаго і таго ж слова, якія выражаюць яго адносіны да іншых слоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спрага́льны, ‑ая, ‑ае.
У граматыцы — такі, што можа спрагацца; які мае формы спражэння.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
памфле́т
(
мастацка-публіцыстычны твор сатырычнага характару, накіраваны супраць якой
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
КАХО́ЎСКІ (Пётр Рыгоравіч) (1799, Смаленская
расійскі рэвалюцыянер-дзекабрыст. Паручнік у адстаўцы (1821). У 1816—19 на дзеючай
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)