вызнача́льнік, -а, мн. -і, -аў, м.

1. Тое, што вызначае, выражае сабой што-н. (кніжн.).

Рытмічны в.

2. Кніга для даведак пры вызначэнні чаго-н. (спец.).

В. раслін.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Solomon’s wisdom [ˌsɒləmənzˈwɪzdəm] n. bibl. Кні́га праму́драсці Саламо́на

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

travelogue [ˈtrævəlɒg] n. фільм або́ кні́га пра падаро́жжы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

«Неба новае» (кніга) 6/500

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

«Перла мнагацэннае» (кніга) 6/500

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

«Псалтырь» (кніга) 6/38, 500

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

«Каменныя кнігі» (кніга) 6/37

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Мемарыял (бухг. кніга) 7/137

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

«Малітваслоў» (кніга, 1695) 6/500

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

міне́я, ‑і, ж.

Царкоўная кніга з тэкстам набажэнстваў на кожны дзень месяца.

[Ад грэч. mēnaja — месячны.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)