Слу́шны ‘разумны, абгрунтаваны; практычна карысны’ (ТСБМ, Нас., Ласт., Варл., Байк. і Некр., Барад., Сл. ПЗБ), сюды ж ст.-бел.слушне ‘справядліва’ (Ст.-бел. лексікон). Укр.слу́шний ‘належны, адпаведны, прыстойны’, польск.słuszny, в.-луж.słušny ‘справядлівы, уласцівы, належны’, н.-луж.słušny ‘належны’, чэш.slušný ‘прыстойны, добры’. Паўночнапрасл. *slušьnъ прыметнік ад прасл.*slušati ‘чуць’ (гл. слухаць), дыял.паўн. ‘быць прыналежным, належаць, служыць; стасавацца’; гл. яшчэ Махэк₂, 558 і наст.; Брукнер, 501 і наст. У беларускай і ва ўкраінскай з польскай; гл. ЕСУМ, 5, 311.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
díenlichaкары́сны, патрэ́бны, прыда́тны;
zu etw. (D) ~ sein быць прыда́тным (да чаго-н.)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
favorable
[ˈfeɪvərəbəl]
adj.
1) прыхі́льны
2) спрыя́льны, зру́чны, кары́сны
a favorable wind — спадаро́жны ве́цер
3) які́ абяца́е або́ прадвяшча́е до́брае
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
nützlichaкары́сны, вы́гадны;
zu [bei, in] etw. (D) ~ sein быць кары́сным для чаго́-н., чым-н.
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
conducive
[kənˈdu:sɪv]
adj.
1) кары́сны, спрыя́льны
to be conducive to good health — быць кары́сным для здаро́ўя
2) які́ вядзе́ да не́чага
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
salutary
[ˈsæljəteri]
adj.
1) кары́сны, дабратво́рны
The teacher gave the boy salutary advice — Наста́ўнік даў хлапцу́ кары́сную пара́ду
2) здаро́вы, до́бры для здаро́ўя
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
korzystny
korzystn|y
1. выгадны;
2. спрыяльны; карысны;
~e warunki — спрыяльныя ўмовы;
3. добры; станоўчы;
~y wpływ — добры ўплыў
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
узва́жыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць; зак., каго-што.
1. Вызначыць вагу, цяжар каго‑, чаго‑н. Па дарозе дадому стары прапанаваў зайсці ў краму і ўзважыць ляшча.Ляўданскі.Клара ўзяла скрутак, здзівілася яго лёгкасці, узважыла на руцэ і разгарнула.Хомчанка.
2.перан. Абдумаць, ацаніць што‑н. Паходня з брыгадзірамі ўзважыў усе магчымасці, улічыў нават кожнага падлетка, які мог быць карысны ў гэты час, каб управіцца з касьбой.Хадкевіч.Тамара не спала ўсю ноч, усё перадумала да драбніц, усё ўзважыла.Гроднеў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)