1. Сіла крыніцы святла; ступень яркасці адлюстравання.
2. Аптычная велічыня, якая вызначае яркасць адлюстравання аптычнага прыбора.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Паме́р ’велічыня чаго-н. у адным або некалькіх вымярэннях; ступень, развіцця, велічыня, маштаб якой-н. з’явы, здарэння і г. д.’ (ТСБМ), ’плата натурай за памол’ (ТС, Мат. Гом.), паме́ра ’вымярэнне зямлі’ (Нас., Гарэц.). Укр.помі́р ’вымярэнне зямлі’, польск.pomiar ’вымярэнне, абмер, прамер’, чэш.poměr ’адносіны’, славац.pomer ’адносіны; сувязь’, серб.-харв.pómer ’зрушэнне, ссоўванне’. Аддзеяслоўны дэрыват ад памерыць < мерыць (гл.). З прычыны розніцы ў семантыцы, відаць, самастойныя ўтварэнні ў розных славянскіх мовах.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
кошт, -у, М -шце, м.
Выражаная ў грашах вартасць чаго-н. або велічыня затрат на што-н.
К. паліто.
К. вытворчасці.
◊
На чый (які) кошт; за чый (які) кошт — на чые-н. сродкі, грошы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
метра́ж, ‑у, м.
1. Даўжыня, велічыня чаго‑н., выражаная ў метрах.
2. Плошча якога‑н. памяшкання ў квадратных метрах. Метраж кватэры.
[Фр. metrage.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
магніту́да
(лац. magnitudo = велічыня)
умоўная велічыня, якая характарызуе агульную энергію пругкіх ваганняў, выкліканых землетрасеннямі або выбухамі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
магу́тнасць, -і, мн. -і, -ей, ж.
1.гл. магутны.
2. Фізічная велічыня, якая паказвае адносіны работы да часу, на працягу якога яна выконваецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Dimensiónf -, -en паме́р, вымярэ́нне, велічыня́
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
паскарэ́нне, ‑я, н.
1.Дзеяннепаводлезнач.дзеясл. паскараць — паскорыць і паскарацца — паскорыцца.
2.Спец.Велічыня змянення хуткасці руху за адзінку часу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Машта́б ’зменшаная велічыня на карце, плане адлегласці ў натуры’, ’размах, значэнне’ (ТСБМ). Праз польск. мову (mašětab) запазычана з ням.Maßstab ’тс’. Не выключана таксама і запазычанне лексемы з рус.масштаб.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ГРАВІТАЦЫ́ЙНАЯ МА́СА,
фізічная велічыня, якая характарызуе ўласцівасці цела як крыніцы прыцягнення; роўная інертнай масе. Гл.Маса.