эспера́нта-белару́скі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эспера́нта-белару́скі |
эспера́нта-белару́ская |
эспера́нта-белару́скае |
эспера́нта-белару́скія |
| Р. |
эспера́нта-белару́скага |
эспера́нта-белару́скай
эспера́нта-белару́скае |
эспера́нта-белару́скага |
эспера́нта-белару́скіх |
| Д. |
эспера́нта-белару́скаму |
эспера́нта-белару́скай |
эспера́нта-белару́скаму |
эспера́нта-белару́скім |
| В. |
эспера́нта-белару́скі (неадуш.)
эспера́нта-белару́скага (адуш.) |
эспера́нта-белару́скую |
эспера́нта-белару́скае |
эспера́нта-белару́скія (неадуш.)
эспера́нта-белару́скіх (адуш.) |
| Т. |
эспера́нта-белару́скім |
эспера́нта-белару́скай
эспера́нта-белару́скаю |
эспера́нта-белару́скім |
эспера́нта-белару́скімі |
| М. |
эспера́нта-белару́скім |
эспера́нта-белару́скай |
эспера́нта-белару́скім |
эспера́нта-белару́скіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
эсто́нска-белару́скі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
эсто́нска-белару́скі |
эсто́нска-белару́ская |
эсто́нска-белару́скае |
эсто́нска-белару́скія |
| Р. |
эсто́нска-белару́скага |
эсто́нска-белару́скай
эсто́нска-белару́скае |
эсто́нска-белару́скага |
эсто́нска-белару́скіх |
| Д. |
эсто́нска-белару́скаму |
эсто́нска-белару́скай |
эсто́нска-белару́скаму |
эсто́нска-белару́скім |
| В. |
эсто́нска-белару́скі (неадуш.)
эсто́нска-белару́скага (адуш.) |
эсто́нска-белару́скую |
эсто́нска-белару́скае |
эсто́нска-белару́скія (неадуш.)
эсто́нска-белару́скіх (адуш.) |
| Т. |
эсто́нска-белару́скім |
эсто́нска-белару́скай
эсто́нска-белару́скаю |
эсто́нска-белару́скім |
эсто́нска-белару́скімі |
| М. |
эсто́нска-белару́скім |
эсто́нска-белару́скай |
эсто́нска-белару́скім |
эсто́нска-белару́скіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дыгра́ф, -а, мн. -ы, -аў, м. (спец.).
Састаўны пісьмовы знак, які складаецца з дзвюх літар і ўжыв. для абазначэння на пісьме фанем і іх варыянтаў.
Беларускія дыграфы «дж» і «дз».
|| прым. дыгра́фны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
кампазі́тар, ‑а, м.
Асоба, якая стварае музычныя творы. Кампазітары-класікі. Беларускія савецкія кампазітары.
[Ад лац. compositor — складальнік.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жарто́ўны, ‑ая, ‑ае.
Вясёлы, забаўны, які мае характар жарту. Беларускія народныя жартоўныя песні.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
англі́йска-ру́ска-белару́скі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
англі́йска-ру́ска-белару́скі |
англі́йска-ру́ска-белару́ская |
англі́йска-ру́ска-белару́скае |
англі́йска-ру́ска-белару́скія |
| Р. |
англі́йска-ру́ска-белару́скага |
англі́йска-ру́ска-белару́скай
англі́йска-ру́ска-белару́скае |
англі́йска-ру́ска-белару́скага |
англі́йска-ру́ска-белару́скіх |
| Д. |
англі́йска-ру́ска-белару́скаму |
англі́йска-ру́ска-белару́скай |
англі́йска-ру́ска-белару́скаму |
англі́йска-ру́ска-белару́скім |
| В. |
англі́йска-ру́ска-белару́скі (неадуш.)
англі́йска-ру́ска-белару́скага (адуш.) |
англі́йска-ру́ска-белару́скую |
англі́йска-ру́ска-белару́скае |
англі́йска-ру́ска-белару́скія (неадуш.)
англі́йска-ру́ска-белару́скіх (адуш.) |
| Т. |
англі́йска-ру́ска-белару́скім |
англі́йска-ру́ска-белару́скай
англі́йска-ру́ска-белару́скаю |
англі́йска-ру́ска-белару́скім |
англі́йска-ру́ска-белару́скімі |
| М. |
англі́йска-ру́ска-белару́скім |
англі́йска-ру́ска-белару́скай |
англі́йска-ру́ска-белару́скім |
англі́йска-ру́ска-белару́скіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
по́льска-літо́ўска-белару́скі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
по́льска-літо́ўска-белару́скі |
по́льска-літо́ўска-белару́ская |
по́льска-літо́ўска-белару́скае |
по́льска-літо́ўска-белару́скія |
| Р. |
по́льска-літо́ўска-белару́скага |
по́льска-літо́ўска-белару́скай
по́льска-літо́ўска-белару́скае |
по́льска-літо́ўска-белару́скага |
по́льска-літо́ўска-белару́скіх |
| Д. |
по́льска-літо́ўска-белару́скаму |
по́льска-літо́ўска-белару́скай |
по́льска-літо́ўска-белару́скаму |
по́льска-літо́ўска-белару́скім |
| В. |
по́льска-літо́ўска-белару́скі (неадуш.)
по́льска-літо́ўска-белару́скага (адуш.) |
по́льска-літо́ўска-белару́скую |
по́льска-літо́ўска-белару́скае |
по́льска-літо́ўска-белару́скія (неадуш.)
по́льска-літо́ўска-белару́скіх (адуш.) |
| Т. |
по́льска-літо́ўска-белару́скім |
по́льска-літо́ўска-белару́скай
по́льска-літо́ўска-белару́скаю |
по́льска-літо́ўска-белару́скім |
по́льска-літо́ўска-белару́скімі |
| М. |
по́льска-літо́ўска-белару́скім |
по́льска-літо́ўска-белару́скай |
по́льска-літо́ўска-белару́скім |
по́льска-літо́ўска-белару́скіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пейза́ж, -у і -а, мн. -ы, -аў, м.
1. -у. Агульны выгляд якой-н. мясцовасці, краявід.
Беларускія пейзажы.
Нарачанскі п.
2. -а. Малюнак краявіду, а таксама апісанне прыроды ў мастацкім творы.
Выстаўка пейзажаў вядомага мастака.
Палескія пейзажы ў творах Якуба Коласа.
|| прым. пейза́жны, -ая, -ае.
П. жывапіс.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
трыяле́т, ‑а, М ‑леце, м.
Верш з васьмі радкоў, дзе чацвёрты і сёмы паўтараюць першы радок, а восьмы — другі, пры гэтым увесь верш мае дзве рыфмы. [Максім Багдановіч] быў умелы майстар верша — і перад чытачом упершыню разгарнуліся беларускія папірусы пентаметраў і ярка зазвінелі не чутыя на гэтай мове беларускія тэрцыны, трыялеты, актавы... Клышка.
[Фр. triolet.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стылізава́ны, ‑ая, ‑ае.
1. Дзеепрым. зал. пр. ад стылізаваць.
2. у знач. прым. Які мае выразныя прыкметы стылізацыі (у 1 знач.), з’яўляецца вынікам стылізацыі. Стылізаваная аповесць. □ Упершыню гледачы ўбачылі прыгожа, па-мастацку стылізаваныя беларускія вопраткі, агністыя жартоўныя беларускія народныя танцы. Рамановіч. Над грабніцай мазаічны партрэт Людовіка на ўвесь рост. Вакол партрэта стылізаваныя залатыя ліліі. В. Вольскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)